Diccionario Mariano

Gabriele M. Roschini

PEDRO (S.) CANISIO

Recursos

Nació en Nimega (Holanda) en 1521 y estudió en Colonia. En 1546 ingresó en la Compañía de Jesús y en 1543 fue ordenado de sacerdote. Pasó muchos años en los centros universitarios de Ingolstadt (1549-1552) y de Viena (1552-1569). Así llegó a ser el alma de la Contrarreforma y se le definió como «el apóstol de Alemania». Publicó contra los centuriadores el poderoso volumen polémico De Maria Virgine incomparabili et Dei Genitrice sacrosancta, impreso en Ingolstadt en 1577 y en 1583 (Cf. Bourassé, VIII, 613-1450), fruto de diligentes investigaciones y de indecible amor. «Por María —escribía— estoy dispuesto hasta dejarme estrangular por los adversarios» («Ego me adversariis etiam pro Maria iugulandum offeram»). Murió en Friburgo (Suiza) en 1597. Pío XI, en 1925, lo declaraba santo y doctor de la Iglesia. Según el card. Osio, «vix quisquam sit a quo magis fuerit [B. Virgo] illustrata». «Ha refutado a más de un centenar de adversarios de Nuestra Señora, citando en su favor a más de noventa padres y escritores de los ocho primeros siglos y utilizando cerca de 110 escritores de los tiempos posteriores» (v. Le Bachelet, en DThC, art. Canisius, c. 1526).

Bibliografía

Voot, P., S. J., Mariae sacrosanctae et Deiparae Virginis Vita ex Opere maiore Sancti Canisii De Maria Virgine Incomparabili et Dei Genitrice Sacrosancta brevius comprehensa ac mensibus festibusque marianis accommodata, Marietti, Taurini, 1934, 232 pp. Petrus
Canisius, S., La devoción a la Santísima Virgen, Buena Prensa, Méjico [1949] 32 pp.
Escudero, J., S. J., Canisio por la Inmaculada, en «Miscell. Com.», 22 (1954) pp. 27-88 327-348.

Voces relacionadas

Internas